Werk versus thuis?
Op het werk geeft cliënt opdrachten, neemt initiatief en is gewend dat daaraan gehoor wordt gegeven. Dat gedrag is langzamerhand geïnternaliseerd waardoor cliënt zich ook buiten het werk zo gedraagt en van de gezinsleden verwacht dat ze gehoor geven aan zijn 'opdrachten'. Dit geeft thuis de nodige spanningen en irritaties wat zijn weerslag heeft op het overall functioneren van cliënt.
Hoe nu verder?
Na een jarenlange carrière als bestuurder van een grote instelling is cliënt aan de kant geschoven. Het bestaansrecht en de identiteit van cliënt is verdwenen. Cliënt moet opnieuw een positie bepalen binnen het gezin, de familie en de vriendenkring. Wie ben ik zonder mijn werk en mijn positie? Waar ontleen ik mijn respect en zelfs mijn bestaan aan?
Wie ben ik echt?
Cliënt is al jarenlang het gezicht van de organisatie. Cliënt bemerkt dat zijn gevoel van eigenheid meer en meer verdwijnt. Waar eindig ik en waar begint de organisatie? Waar is mijn spontaniteit wanneer ik altijd het gevoel heb een visite kaartje te zijn van mijn werkgever? Wanneer kan ik echt open en vrij communiceren zonder het gevoel te hebben dat ik mijn organisatie vertegenwoordig?
Waar zijn mijn emoties?
Cliënt worstelt met zijn gevoelsleven. Wie ben ik als ik zonder enig gevoel mensen ontsla in het belang van de organisatie. Waarom voel ik niets? Wat als het een vorm van zelfbescherming is die mij afstompt?
Waar geniet ik van?
Cliënt ervaart dat het werken op hoog niveau vergelijkbaar is met een spannende film. Elke dag actie, elke dag beslissingen, elke dag adrenaline. Gevolg is dat cliënt nergens anders meer opgewonden van wordt. Alles lijkt onbeduidend. Hoe kan ik weer genieten van gewone dingen?
Hoe verbeter ik de communicatie?
Waarom lukt het niet als team van directeuren om op een constructieve manier te overleggen. Waarom is het altijd een potje verpissen. Centraal staat zelden het belang van de organisatie. Centraal staat vaak: hoe kan ik mijzelf profileren, waarmee kan ik scoren en wat betekent dit voor mij?
Hoe deel ik mijn ervaring?
De meer dan 40 jaar levenservaring wil ik als bestuurder delen met mijn managementteam. Het lijkt erop dat ze hier niet op zitten te wachten. Heb je hem weer met praatjes over het verleden. Hoe kan ik mijn ervaring delen op een constructieve manier?
Hoe overbrug ik de leeftijdskloof?
De gemiddelde leeftijd van de werknemers waaraan ik leiding geef is 35 jaar. Ikzelf ben 60. Hoever moet ik gaan in meedoen met de jongere werknemers en hoe zorg ik dat ik mezelf thuis voel maar ook dat mijn medewerkers zich thuis voelen bij mij?
Hoe groei ik mee met mijn organisatie?
Het door mij opgerichte bedrijf is succesvol. De pioniersfase is voorbij en de organisatie wordt groter maar staat ook steeds verder van mij af. Hoe ga ik om met het vervagen van mijn ideeën? Wat is mijn rol of moet mijn rol zijn in deze fase van het bedrijf? Hoe pas ik daarin en hoe voel ik mij daarbij?